آنكه چون من با آينه رو به رو بود

درد و نفرين بر سفر باد سرنوشت اين جدايي دست او بود

گريه نكن كه سرنوشت ، گر مرا از تو جدا كرد

عاقبت دل هاي ما ، با غم هم آشنا كرد

 چهره اش آينه كيست ، آنكه با من رو به رو بود

درد و نفرين بر سفر ، اين گناه از دست او بود

اي شكسته خاطر من ، روزگارت شادمان باد

اي درخت پر گل من ، نوبهارت ارغوان باد

اي دلت خورشيد خندان سينه تاريك من ، سنگ قبر آرزو بود

آنچه كردي با دل من ، قصه سنگ و سبو بود

من گلي پژمرده بودم ، گر تو را صد رنگ و بو بود

اي دلت خورشيد خندان سينه تاريك من سنگ قبر آرزو بود